دوست‌داشتن:

امروز ميلي به دستم رسيد كه مسعود ده نمكي، سركرده پيشين انصار حزب الله دلقك نامه شماره 3 خود را دارد تمام مي كند و به زودي اكران خواهد شد. اگر تا پيش از اين، ديدن فيلم هاي اخراجي ها، تنها يك بي تفاوتي پنهان به نظر مي رسيد، امروز، به سينما رفتن و ديدن اين فيلم، به سخره گرفتن آشكار رنج و خون جوانان رشيد اين مملكت است.
اگر يك لحظه هم وسوسه شديد اين فيلم را در سينما ببينيد،‌به اولين قطره اشكي فكر كنيد كه با ديدن صحنه مرگ ندا در چشمتان جوشيد، به سهراب و سهراب ها، به اشكان فكر كنيد. اگر ژست جديد ده نمكي كمي نرمتان كرد،‌به شهيد عزت ابراهيم نژاد فكر كنيد كه مظلومانه در روزهاي 18 تير 78 كشتندش، به مجيد توكلي و صدها يا هزاران زنداني شناخته شده و شناخته نشده اي فكر كنيد كه روزهاي جواني شان ( و شايد بهترين روزهاي جواني بهترين جوانان اين مرز وبوم) در پشت ميله ها، زير هشت باتوم ها و در اعتصاب غذا دود مي شود.
اگر باتومي خورده ايد،‌به درد و تحقير آن بيانديشيد، اگر مي دانيد گاز اشك آور چيست، اگر سال پيش فهميديد باروت چه بويي دارد، اگر قلبتان هنوز مي تپد و برايتان بي تفاوت نبودن هنوز مفهومي دارد، از كنار اين دلقك رقصاني دهنمكي، بي صدا بگذريد، ديگران را نيز تشويق كنيد بي صدا بگذرند.
اگر خيلي هم دلتان براي قيافه ننگين شريفي نيا(كه در مراسم تحليف احمدي نژاد حضور داشت) تنگ شده است و هنوز مشتاقيد فيلم اخراجي هاي 3 را ببينيد، چند روزي بعد از اكران آن، از دستفروشان بخريدش.
بياييد فرياد برآوريم، ما به جلادانمان پول نمي دهيم و ديگران را نيز ترغيب كنيم.
——————————————————————————————-
پي نوشت: اين مطلب را هر كسي هر جايي كه دلش خواست كپي كند. اطلاع رساني كنيد، به اين اكتفا نكنيد كه خودتان فيلم را نمي بينيد، خيلي از افراد هستند كه مشتاقند فيلم را ببينند اما تنها با چند جمله مي توان آن ها را از ديدن اين فيلم منصرف كرد.